Mensen

Mensen eisen vrijheid van meningsuiting als compensatie voor de vrijheid van denken waar ze zelden gebruik van maken.

Ik weiger te geloven dat iemand volledig controleerbaar is. Je kan iemand van alles verbieden en afnemen maar je kan niet veranderen wat degene denkt. En daarom fotografeer ik mensen het liefst als ze er niet bewust van zijn dat ik ze fotografeer. Een kind dat met pure onschuld de wereld in kijkt, een puber die zijn lichaam nog niet helemaal onder controle heeft, een volwassen man die hard aan het klussen is, een oude vrouw die met haar breekbare handjes haar man der hand vastpakt. Er is zoveel moois aan mensen te fotograferen zeker wanneer zij hier totaal niet bewust van zijn.
Stilstaan

De meeste mensen jagen zo bezeten het geluk na, dat ze er aan voorbijlopen.

Wanneer de wereld om mij heen beweegt op bijvoorbeeld een -fantasy- festival sta ik het liefst even stil. Telelens in de hand (70-300mm) en als een arend mijn omgeving afspeuren. Kijken of ik een iets ``moois`` zie ; iemand met een bijzonder uiterlijk, iemand die danst en de wereld vergeet, iemand met een geweldig kostuum, iemand met een aparte snor, vreemd kapsel, bijzondere kleur ogen, een gezicht vol moedervlekken, een zelfverzekerde uitstraling, iemand die schater lacht, iemand die huilt.
Feedback

Trotse mensen verdwalen liever dan de weg te vragen.

Ik ben niet te trots op te vragen naar feedback. Positief of negatief ik leer graag. Ook op foto's die ik schiet van mensen zonder dat zich er bewust van zijn is feedback te geven. Door andere fotograven maar ook door het onderwerp. Het onderwerp kan mij bijvoorbeeld zeggen ``Mooie foto Jane maar het had mooier geweest als de achtergrond net iets waziger had geweest. Of feller. Of scherper``. Ik leer gewoon heel graag. En als ik photoshoots doe in een studio ben ik het soort fotograaf dat na een altijd foto's laat zien wat ik zover geschoten heb en vraag of degene er tevreden mee is. Aan het eind van elke fotografie dag wil ik zowel mezelf als het ontwerp tevreden gesteld hebben!
Resultaat

Cum dilectione hominum et odio vitiorum

Ik weet waarom veel mensen graag hout hakken. Bij deze gelegenheid ziet men direct het resultaat. Wanneer ik fotografeer zie ik uiteraard ook direct resultaat. Ik ben immers voorzien van een camera met een mooi touchscreen. Maar dat zegt lang niet alles. Eenmaal pas thuis mijn foto zichtbaar op de computer weet ik pas echt wat ik geschoten heeft. Of alles scherp is, naar mijn zin. Eenmaal thuis kan ik bewerken, aanpassen. Denken en acteren alsof ik een god ben. Een mens zo bewerken dat die eruit ziet als een transformer, een alien, een aap, een tijger of een reus! Maar het liefst hou ik mijn resultaten vaak zo waarheidsgetrouw als mogelijk!

Als ik iets graag doe met het “urbexxen” dan is het wel residentie. Een residentie is, letterlijk, een plaats waar iemand of iets verblijft. Het is zo persoonlijk, intrigerend en onbegrijpbaar. Hoe kan je nou je hele huis achter laten? Ik weet dat het niet altijd een keuze is maar dat maakt het niet makkelijker te begrijpen. Ik zou op zijn minst mijn trouwfoto’s mee nemen of mijn kunstgebit laten ophalen!

En ik doe ook nog wel eens theater shoots. Zo heb ik gefotografeerd voor ken producties ; meerdere ‘late night poetry‘ edities maar ook het Rotterdamse festival “010 says het all” en nog vele andere theater producties!

Zo nu en dan schiet ik ook nog wel eens op kickboks evenementen en gala’s! Bokswedstrijden zijn reuze spannend om te kijken maar ook om te fotograferen. Je moet constant je aandacht erbij houden je kan geen seconde van de actie missen.
Maar ook schiet ik daarvoor wel eens poster & banner foto’s. Of gewoon wat foto’s om hun portofolio mee aan te vullen

Content is protected. Right-click function is disabled.